środa, 17 lutego 2016

"Błazen królowej"- Philippa Gregory

Autorka: Philippa Gregory

Wydawca: Książnica
Rok: 2011
Stron: 576

Cykl: Cykl Tudorowski (tom 4)



W roku 1548, do Anglii przybywa żydowski drukarz z rodziną, uciekając przed prześladowaniami hiszpańskiej Inkwizycji. Niebawem jego córka Hanna zostaje przyjęta na królewski dwór. Trwają tam ciche zmagania o sukcesję po Henryku VIII, który na następcę wyznaczył swego jedynego syna, chorowitego Edwarda. Jego dwie starsze siostry, Maria i Elżbieta, ambitne, choć bardzo ostrożne, rywalizują ze sobą i każda wypatruje stosownej chwili, by sięgnąć po koronę. Pewnego dnia Hanna staje się świadkiem czegoś, czego nie powinna była zobaczyć - i zostaje wplątana w rozgrywkę, w której stawką będzie również jej życie.

W wieku 10 lat Hanna była świadkiem jak mąż ówczesnej królowej, Tomasz Seymor uwodzi i vice versa nastoletnią księżniczkę Elżbietę. Hanna zobaczyła za nim szafot i to go spotkało…

Tym razem główną bohaterką powieści pani Gregory nie jest królowa (choć też i te się pojawiają na łamach książki, ale o tym za moment), lecz postać fikcyjna- dziewczynka, potem dorosła już kobieta, Hanna, przechrzczona Żydówka, która wraz z ojcem całe swoje życie ukrywała się przed Inkwizycją, która zabiła jej matkę. A Hannie po nocach śnią się płomienie, czuje odór śmierci…Ma wyjątkowy, lecz kapryśny i rzadki dar: jasnowidzenia i przepowiadania przeszłości, tzn. Wzrok, który od sklepiku ojca zaprowadził ją na dwór królewski, do niebezpiecznych eksperymentów, które pachną zdradą stanu. Przez większość czasu chłopczyca, święty głupiec, błazen królowej. Własność króla, królowych, Roberta Dudleya i jego ojca, swojego ojca, także zaręczona z kuzynem Danielem, przysięgała wierność tym wielu osobom, co czasami było ciężko pogodzić. Ale bohaterka pragnie wolności, innego życia, nie chce stracić własnej woli i pragnień. Ponadto zadurzyła się w przystojnym Dudleyu, wikła w dworskie rozgrywki. Poznała nie tylko co, to miłość, lecz i pożądanie, przywiązanie, zdrada i zaufanie, zawsze pełna strachu, że ktoś odkryje kim jest.

Mimo, że jak napisałam, to fikcyjna postać, jest bardzo realistyczna i mocno osadzona w tamtejszych czasach. Ukazywała, jak ludzie musieli ukrywać swoją wiarę, dobrze grać swoją rolę, aby przeżyć. Często podwójna tożsamość, podwójna wiara i lojalność, Hanna zarówno służyła Dudleyoom, jak i dwóm córkom królewskim- i ich wszystkich kochała, gotowa do poświęceń, jedno drugiego nie wykluczało- to chyba największy paradoks tamtych czasów.

„Będzie dziecko, ale go nie będzie. Będzie król, ale go nie będzie. Będzie zapomniana dziewicza królowa i będzie królowa, ale nie dziewica.”

Z wydarzeń historycznych czytelnikowi zostaje pokazany dwór królowej Marii, gdzie z początku panowała atmosfera desperacji i półherezji, potem wielkiej odwagi i szczęścia i rozkwitu dworu w czasie ślubu królowej Marii z Filipem Hiszpańskim. Pisarka odeszła od bardzo negatywnego ukazania Bloody (Krwawej) Mary- raczej daje do zrozumienia, że była to królowa, która miała gorzkie życie, półwięźnia, pełnego żalu i gniewu, który musiała w sobie tłumić, potem zaś wpadła w fanatyzm wyplenienia herezji. Kochała upartą, przyrodnią siostrę Elżbietę, ale potem zastąpiła ją zapalczywa nienawiść. Elżbieta zaś pozostała łowczynią cudzych mężów, po zduszeniu pewnej rebelii boi się o życie, wszystko budziło podejrzenie, „tu nawet sny mogą się zgubić”. Ale nawet w najbardziej rozpaczliwej sytuacji nie rezygnuje ze swoich praw do tronu. Daje się zauważyć, że łatwiej jest zdobyć tron, niż go potem utrzymać- stąd Anglią wstrząsały wewnętrzne walki.

„Błazen Królowej” to nie tylko powieść historyczna o niebezpiecznych czasach tudorowskich, lecz także o (nie)zwykłym życiu jednostki, która była zmuszona do kłamstw, obłudy i szpiegostwa, aby chronić życie; o różnych odcieniach miłości, odkrywaniu własnej tożsamości, niecodziennym darze, wierze, dojrzewaniu- nie zadawaniu już pewnych pytań i nie ufaniu żadnym odpowiedziom. Jak zwykle, polecam, seria godna uwagi- znane fakty historyczne, ale inna perspektywa, nowe emocje.

„Zniknął. Nie żyje? Zaginął, rozumiesz, co chyba jest jeszcze gorsze.”

OCENA: 5,7/ 6


 

piątek, 12 lutego 2016

"Kasacja"- Remigiusz Mróz

Autor: Remigiusz Mróz

Wydawca: Czwarta Strona
Rok: 2015
Stron: 496



Manipulacje, intrygi i bezwzględny, ale też fascynujący prawniczy świat…
Syn biznesmena zostaje oskarżony o zabicie dwóch osób. Sprawa wydaje się oczywista. Potencjalny winowajca spędza bowiem 10 dni zamknięty w swoim mieszkaniu w towarzystwie ciał zamordowanych osób.
Sprawę prowadzi Joanna Chyłka, pracująca dla bezwzględnej, warszawskiej korporacji. Nieprzebierająca w środkach prawniczka, która zrobi wszystko, by odnieść zwycięstwo w batalii sądowej. Pomaga jej młody, zafascynowany przełożoną, aplikant Kordian Oryński. Czy jednak wspólnie zdołają doprowadzić sprawę do szczęśliwego finału?
Tymczasem ich klient zdaje się prowadzić własną grę, której reguły zna tylko on sam. Nie przyznaje się do winy, ale też nie zaprzecza, że jest mordercą.
Dwoje prawników zostaje wciągniętych w wir manipulacji, który sięga dalej, niż mogliby przypuszczać.

Remigiusz Mróz wciąga czytelnika do prawniczego świata. 

Duet: prawniczka Chyłka (która ma iście do duszy robotę) oraz aplikant Kordian Oryński ze znanej kancelarii prawniczej, mają bronić mężczyznę, który oskarżony jest o zabicie młodej dziewczyny i jej chłopaka. Już od samego początku Langer, syn biznesmena, stanowi ciężki orzech do zgryzienia: niepodatny na manipulacje, sprawia niepokojące wrażenie, robi wszystko, by sprawiać wrażenie winnego, z tym wyjątkiem, że nie zająknął się słowem na temat samego zabójstwa.

Pisarz oprócz terminów prawniczych funduje czytelnikowi dużą dawkę sarkastycznego i ironicznego humoru, dzięki czemu dialog, przepychanki słowne i opisywane sytuacje mają „tą ikrę”.

„-Zordon!
-Mam na imię Kordian.
- Zordon, Kordon, jeden pies”.

„-Masz tempo jak krzyżówka genetyczna żółwia, ze ślimakiem, Zordon.”

Bohaterowie są wyraziści: Chyłka to niekonwencjonalna prowokatorka z ciętym językiem, co daje odczuć swojego podopiecznemu Kordianowi. Oryńskiego zaś zaskakują zwyczaje, które panują w prestiżowej kancelarii- zwyczaje, których się nie spodziewał. Intrygi, manipulacje, podłe szantaże, nieczyste zagrania są na porządku dziennym, dla stołka, kariery i by ukryć niewygodne rzeczy niektórzy decydują się na wiele. Kto za tym wszystkim stoi? A polecenie dla bohaterów jest jasne: okiełznać Langera, który ma dobrowolnie przyznać się do winy. Jednak po wyroku skazującym i odrzuconej apelacji upartemu duetowi pozostaje tylko kasacja do Sądu Najwyższego. Nadzwyczajny środek odwoławczy. Wóz albo przewóz, wszystko na jedną kartę. Chyłkę i Kordiana po drodze spotkają niecodzienne trudności, groźne spotkania, będą balansować na granicy prawa, aż w końcu „podpalą świat”. A jakie będzie zakończenie sprawy Langera? Zaskoczenie, czytelniku murowane.

„Winny czy niewinny, trzeba było wykonać swoją robotę najlepiej, jak się dało.”

Podsumowując, przy lekturze „Kasacji” bawiłam się przednio. Przemyślana intryga, do końca trzymająca w napięciu, zaskakujące wydarzenia, wyraziste postacie, świat przestępstw i prawa, w którym „wszystko zależy”. Dla fanów kryminałów, thrillerów i świata prawniczego- pozycja obowiązkowa. Dajcie się zakasować.

OCENA: 5,7/ 6

Wyzwanie Polacy nie gęsi IV- kategoria 3. kryminał, którego akcja rozgrywa się w którejś ze stolic wojewódzkich

sobota, 6 lutego 2016

"Czarna lista"- Aleksandra Marinina

Autorka: Aleksandra Marinina

Wydawnictwo: W.A.B
Rok: 2010
Stron: 350



Kryminał rozgrywa się w czarnomorskim kurorcie. Tym razem śledztwo prowadzi - znany z innych powieści rosyjskiej mistrzyni kryminału - podpułkownik Stasow, spędzający tam urlop wraz z córeczką. Detektyw jest kolegą po fachu Anastazji Kamieńskiej. W mieście odbywa się festiwal filmowy. Z rąk zabójcy kolejno giną gwiazdy pretendujące do nagrody festiwalowej. Miejscowe władze nie życzą sobie pomocy Stasowa, ktoś grozi jego córce, afera zatacza coraz szersze kręgi. Stasow, choć jest zastraszany, mozolnie bada sprawę. Równocześnie przydarza mu się romans życia z petersburską pisarką, która mieszka w tym samym pensjonacie.

Na początku mojej lektury było małe rozczarowanie, wynikające z braku obecności Anastazji Kamieńskiej. Tutaj w sprawę zabójstwa aktorki podczas festiwalu filmowego angażuje się milicjant Stasow, spędzający urlop w nadmorskim kurorcie z córką i byłą żoną. Poznanie go nie wywołało u mnie wielkich emocji czy sympatii: ot istny „swój koleś”, trochę ironiczny, beztrosko podchodzący do obowiązków rodzicielskich, jego motywacja i zaangażowanie w sprawę budzi małe zastrzeżenia. Aczkolwiek im dalej, tym lepiej, jak w innych kryminałach Marininy: obnażenie panujących w Rosji zasad i układów, nieoczywiste rozwiązanie sprawy. Spodobało mi się partnerstwo i narady Stasowa z Tatianą, pisarką kryminałów. 

Stasow dedukuje, kto mógłby za tym stać, sprawdza hipotezy, szczególnie podejrzana jest śmierć u pewnego świadka, która przychodzi „w porę”, co wzbudza podejrzenia. Akcja robi się dynamiczna, gdy ktoś za wszelką cenę i różnymi sposobami chce się pozbyć bohatera z kurortu. A on uświadomia sobie, że wdepnął w „grubą” sprawę. Wtedy zaś musi sięgnąć po istne szpiegowskie metody, kamuflaż, informacje, spryt i pomysłowość. Co z tego wyniknie?

„Kartka z nazwiskami. Nazwiska sześciu lub siedmiu osób, z których czworo nie żyje.”

Co łączy je poza śmiercią?

„Czarna lista” to kryminał w realiach postkomunistycznej Rosji: z szemranymi układami, z mentalnością tego narodu. Kto jeszcze nie czytał książek Marininy, niech spróbuje.
OCENA: 5-/ 6




wtorek, 2 lutego 2016

"Prawo matki"- Diane Chamberlain

Autorka: Diane Chamberlain

Wydawca: Prószyński i S-ka
Rok: 2011
Stron: 424



Piętnastoletni Andy Lockwood cierpi na zespół alkoholowy płodu (FAS). Mówi wszystko, co mu ślina na język przyniesie i nie potrafi przewidzieć konsekwencji swojego zachowania. Jego matka, Laurel, postanowiła przez całe życie wynagradzać chłopcu swój błąd. Była uważna i opiekuńcza – może nawet nadopiekuńcza. Mimo to pewnego dnia zgodziła się, żeby Andy poszedł bez opieki na zabawę w miejscowym kościele. Kto mógł przypuszczać, że budynek stanie w płomieniach? Na szczęście chłopiec wychodzi z pożaru bez szwanku – co więcej, ratuje swoich kolegów. Niestety policja zaczyna podejrzewać go o podłożenie ognia, a Laurel musi zadać sobie pytanie, na ile zna własnego syna… i do czego się posunie, by – zgodnie z obietnicą – chronić go za wszelką cenę?

Laurel zabrano synka, gdy miał zaledwie dziesięć godzin. „Walczyłam o niego tak, jak tonący walczy o powietrze”. Minął rok, gdy ponownie wzięła go w ramiona i obiecała, że przenigdy go już nie odda.

„Zawsze zajmujesz się najpierw mną.”

Teraz Andy ma 15 lat, jednak nie jest zwyczajnym nastolatkiem. Cierpi ma pozaalkoholowe uszkodzenie płodu: nie kontroluje swoich emocji, nie zawsze wie, jak się zachowywać w stosunku do innych, co przysparza mu kłopoty w relacjach z innymi. Pewnego dnia na spotkaniu w kościele wybucha pożar. Zaskakujące jest to, że Andy, który nie myśli tak jak inni, ratuje życie kilku osobom, wyprowadzając ich z płonącego budynku. Jednak szybko od roli bohatera przechodzi do roli podejrzanego wzniecenia pożaru, w którym kilka osób zmarło, a sporo zostało rannych.

Czytelnik znajdzie tu narrację z różnych punktów widzenia: Laurel, Maggie (siostry chłopca, która zauroczona pewną osobą, zdecydowała się na pewne kroki), Andy’ego (nastolatka, który chce być jak inni), Marcusa (dawniej nieodpowiedzialnego alkoholika); mamy także opisaną przeszłość bohaterów, głównie Laurel (jej walkę z nałogiem- gdzie nauczyła się dobrze udawać, depresję poporodową- wiecznie zmęczona, gdzie ulga zagłusza poczucie winy, małżeństwo z Jamie). To czyni dodatkowo historię jeszcze ciekawszą, pozwala uzyskać szerszy obraz.

„Myślałam, że tak dobrze się znam.”

„Prawo matki” to historia o rodzicielskiej miłości (chronieniu za wszelką cenę), okrągłych kłamstwach i sekretach między bliskimi- niby łatwych, ale i które tak wychodzą na jaw, a wtedy sytuacja robi się trudna; o trudnych momentach jak: alkoholizmie i wychodzeniu z nałogu, zakazanych i skomplikowanych uczuciach, obwinianiu i potrzebie szczerych rozmów. Pewne tajemnice mnie zaskoczyły, ukazały jak skomplikowane potrafi być życie i to, że nie wiemy wszystkiego o drugiej, nawet bliskiej osobie, bo ona potrafi zachować swoje duże i małe sekrety. Trzeba także pomyśleć o tym, co się straciło, żeby to nie wróciło znienacka…

„Wreszcie wszystko wiadomo. Tak powinno być od lat.”

Polecam fanom dobrych powieści obyczajowych, skłaniających do przemyśleń, intrygujących historii rodzinnych, zainteresowanych także blaskami i cieniami macierzyństwa oraz problemem alkoholowym.

OCENA: 5,5/6


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...