Arthur Conan Doyle: "Księga wszystkich dokonań Sherlocka Holmesa"

Autor: Arthur Conan Doyle

Wydawnictwo: Rea
Rok: 2010
Stron: 1108

„Księga wszystkich dokonań Sherlocka Holmesa” to zbiór wszystkich opowiadań i nowel o zagadkach kryminalnych, które rozwiązywał ten sławny na całym świecie detektyw. To uczta literacka dla sympatyków klasycznych kryminałów. W większości z opowiadań narratorem jest doktor John Watson, czasami głos też zabiera sam Holmes.

Zbiór ten zaczyna tytuł „Studium w Szkarłacie”, kiedy Watson poznaje Holmesa i razem wynajmują mieszkanie na Baker Street. Doktora zdumiewa jego współlokator- u którego dedukcja i obserwacja idą w parze,  ma zdolności analityczne i niezwykły charakter- to zarazem leń i energiczny człowiek, studiuje zbrodnie i łowi przestępców. Jego ostry jak brzytwa umysł tępi się od bezczynności, ale jak złapie ślad zbrodni, to jest jak skuteczny pies gończy z błyskiem w oku. Holmes stawia hipotezy, które wyjaśniają wszystkie fakty, uważa, że poszlaki mogą być mylące. A Watson pełni skromną, a zarazem ważną funkcję: kronikarza, przyjaciela, pomocnika, stymulanta umysłu geniusza.

„Tak bardzo zbliżyłeś wykrywanie przestępstw do nauk ścisłych, jak chyba jeszcze nikt przed tobą.”

„Uważam, że Holmes jest najdoskonalszą maszyną do obserwacji i dedukcji, jaką widział ten świat, a miłostki skomplikowałyby jego życie i pracę.”

Trudno z tego zbioru wybrać mi najbardziej ulubione opowiadania, ale myślę, że będą to: „Błękitny diadem”, „Buczyna”, „Skandal w Bohemii”, „Liga Rudzielców”, „Przedsiębiorca budowlany z Norwood.”, „Tańczące sylwetki”. Historie i zagadki są i komiczne i tragiczne, osobliwe i dziwne. Żadna nie jest zwyczajna.

„Moim zadaniem jest wiedzieć.”

„Zbrodnia jest powszechna. Logika jest rzadka.”

W większości detektyw ponosi sukces- odkrywa prawdę, czasami szybko, czasami błądzi jak np. w opowiadaniu pt. „Żółta twarz.” Podejmuje wyzwanie, aby pokonać geniusza zbrodni profesora Moriarty. W „Drugiej Plamie” stwierdza, że wiedział, „że nie ma go gdzie indziej.” Holmes patrzy i widzi, dostrzega „oczywistości”, które nikt inny nie dostrzega, ale zarazem przestrzega przed wyciąganiem wniosków, zanim się pozna wszystkie fakty. W „niezwykłych wydarzeniach na moście Thor” Holmes mówi do Watsona:

„Gdy tylko zmienisz punkt widzenia na daną sprawę, ten jeden dowód, który do tej pory wydawał się niepodważalny, może okazać się kluczem do poznania prawdy.”

„Gram tę grę dla samej gry.”

Fizycznie piękne, ale ciężkie wydanie- ponad 1000 stron to nie bagatela.

OCENA: 5+/ 6

Imposters- serial

Tytuł: Imposters

Premiera (Świat)7 lutego 2017 r.

Kraj produkcji: USA

Gatunek: Komedia

Sezonów: 1 (10 odcinków)

Złodziejka. Idealna  Oszustka. Uwodzicielka.

Ale czy zawsze wszystko pójdzie zgodnie z planem? 

Fabuła serialu Imposters skupia się na oszustce, która rozkochuje w sobie mężczyzn i kobiety, poślubia ich i ucieka z ich pieniędzmi, upewniając się wcześniej, że nie zgłoszą tego na policję. Trzy osoby spośród jej ofiar postanawiają połączyć siły i ją odnaleźć.

Drużyna „odzyskamy nasze pieniądze i godność”, czyli zdradzeni mężowie i partnerka, którzy ulegli jej urokowi, łączą siły by znaleźć Avę, Alice czy jakkolwiek ma na imię. Chytre sposoby, szybkie ucieczki, spryt i determinacja- czy to wystarczy, by wyprawa zakończyła się sukcesem?

Uważam, że ten serial trzyma poziom: jest zabawnie, czasami dramatycznie, trochę tajemniczo. Przyjemna, udana rozrywka.

OCENA: 5/ 6

"Królowe" - Sherry Jones

Autorka:  Sherry Jones

Wydawnictwo: Pascal
Rok: 2013
Stron: 432

Ja, Beatrycze z Sabaudii, jestem matką czterech królowych. Czy w historii była inna kobieta, która mogłaby to powiedzieć? Nie było żadnej, ręczę za to, i nie będzie.

Niezależna Prowansja jest solą w oku wielkich sąsiadów. Pod czujnym okiem ambitnej matki, cztery córki od dziecka są przygotowywane do poślubienia królów. Mają rozszerzać imperia mężów i wcielać w życie rodzinną maksymę „Więzy krwi są najważniejsze”.

Małgorzata, królowa Francji
Eleonora, królowa Anglii
Sancha, królowa Niemiec
Beatrycze, królowa Sycylii
Cztery siostry. Cztery kobiety.

Intrygi i spiski. Miłość i pożądanie. Władza i ambicja.
Fascynująca opowieść o czterech kobietach, które podbiły serca królów i zmieniły historię, by na koniec stanąć siostra przeciwko siostrze.

„Królowe” zapraszają do świata XIII wiecznej Europy, do świata władzy, miłości, więzi rodzinnych. Ta powieść historyczna koncentruje się na losach czterech córek Beatrycze Saubadzkiej, czterech sióstr, z czasem królowych, czasami rywalek. Ukazuje co to znaczy zostać i być królową, jaki to ciężar mieć na swoich barkach, co trzeba poświęcić. Nie brakuje tu intryg, zakazanych uczuć, politycznych zawieruch.

„Rodzina jest zawsze na pierwszym miejscu.” Jest wszystkim.

Tego chciała je nauczyć matka i to zawsze im powtarzała, ale czas i interesy kraju męża zwykle kolidowały z tą nauką.

Małżeństwo najstarszej Małgorzata jest aranżowane kiedy ma ona 12 lat, ma zapewnić jej rodzinie bezpieczeństwo. Jednakże matka króla Francji zwaną Białą Blanką nie chce tak łatwo oddać jej władzy i separuje ją od męża. Druga z córek, Eleonora wychodzi także bardzo młodo za króla Anglii, ale szybko wychodzi na jaw, że on ma już podobno ślub z inną. Średnia córka, piękna Sancha, chciałaby pójść do klasztoru, jednak najpierw przyrzeczona jest wrogowi rodziny, ale w końcu zostaje żoną hrabiego Ryszarda, który chce skorzystać na jej relacji z siostrą. Najmłodsza, Beatrycze to krnąbrna dziewczyna, która słabo pamięta starsze siostry, ale nasłuchała się o nich całe życie. W wieku 14 lat dziedziczy Prowansję po zmarłym ojcu, a potem zostaje żoną i królową Sycylii. Zdobyła się na trudne decyzje, a według ich sióstr nie jest jedną z nich.

Każda ma własne troski i problemy. Rywalizują, są o siebie zazdrosne, mają do siebie żal, niewyjaśnione sprawy, nie poznały się do końca.

W powieści niestety znalazły się nudniejsze fragmenty, na szczęście nie jest ich wiele. Są też przedstawione sytuacje pełne dramatyzmu np. krucjaty, czy rozmowy rozżalonych sióstr. Całość oceniam pozytywnie i polecam fanom historycznych powieści o królowych.

OCENA: 5/ 6

"Zimowa miłość"- Elżbieta Rodzeń

Autorka: Elżbieta Rodzeń

Wydawnictwo: Zysk i S-ka
Rok: 2017
Stron: 464

Jedna chwila może zmienić wszystko...

Wcześniej:
Poznali się na pierwszym roku medycyny. On dla studiów zrezygnował z kolarstwa górskiego, a ona z malarstwa. Stopniowo ich przyjaźń przeradza się w głębsze uczucie. Planują wspólną przyszłość. Nagle Anna po prostu z nim zrywa. Nie mówi, dlaczego odchodzi, a Michał ma nigdy nie dowiedzieć się prawdy.

Teraz:
Szesnaście lat od momentu, gdy się poznali, Anna jest dyrektorem kliniki chirurgii plastycznej, a Michał pracuje w szpitalu dziecięcym. Mieszkają w tym samym mieście, ale nie spotykają się i starają się tego unikać. Przypadkiem jadą na tę samą konferencję. W życiu jednak nie ma przypadków. Jedna chwila, jedna decyzja uruchamia lawinę wydarzeń.

Anna obecnie jest dyrektorem medycznym i lekarzem. Liczy, że praca pozwoli jej zapomnieć o tęsknocie i z ilu szans na szczęście zrezygnowała. Jest szanowaną specjalistką, dorosłą kobietą, ale nie potrafi się wyzwolić spod wpływu uczuć z czasów studiów.

„Przez lata tak wiele osób odeszło z mojego życia, że bałam się już przywiązywać.”

Szesnaście lat temu między nią, a Michałem coś się wydarzyło. On do tej pory nie wie, dlaczego się skończyło. Prawie nikt nie wie. A teraz spotykają się na konferencji, a potem wypadek zmusił ich do przebywania razem, do powrotu do wspomnień. Odżyły pewne uczucia, lawina ruszyła.

„Odkrył moją największą tajemnicę.”

Czytelnik poznaje losy bohaterów w dwóch płaszczyznach czasowych: wtedy i teraz. Wtedy byli na studiach i jako para, postanowili spędzić razem swoje życie. Ale potem Anna podjęła decyzję o odepchnięciu Michała. Dlaczego? Wstyd. Strach. „Nie byłam w stanie z nim porozmawiać. Jeszcze nie teraz.” Ale później również na to się nie zdobyła. Lecz teraz wypadek zmienił coś w życiu Anny: wyznaje prawdę i poszukuje prawdy w swoim życiu.

„Zimowa miłość” to opowieść o rozpadzie i odnowie związku dwójki ludzi; o podjęciu ważnej decyzji nie tylko za siebie, ale i za kogoś; o poświęceniu, braku szczerej rozmowy. Ukazuje, że warto walczyć o własne szczęście, dojrzeć w sobie piękno, przestać uciekać przed czymś niewygodnym. Powieść pozytywnie mnie zaskoczyła dobrą fabułą i celnymi spostrzeżeniami. 

„Prawda zawsze jest dobra. Ludzie mogą cię skrzywdzić, ale fakty są tylko faktami. Poza tym będziesz mogła z nimi zrobić, co będziesz chciała. To twoja decyzja.”

OCENA: 5+/ 6