środa, 19 lipca 2017

"Śmierć kolekcjonera"- Agnieszka Pietrzyk

Autorka: Agnieszka Pietrzyk

Wydawnictwo: Czwarta Strona
Rok: 2016
Stron: 319



Sąsiedzi w jednym z elbląskich mieszkań odkrywają parę powieszonych staruszków. Kilka godzin później środowiskiem zbieraczy rzadkich obligacji wstrząsa morderstwo jednego z kolekcjonerów. Ginie mężczyzna, który poprzedniego wieczoru wylicytował na hotelowej aukcji wyjątkowo cenny okaz papierów wartościowych. Czy obie tragedie są ze sobą powiązane? Na to pytanie próbuje odpowiedzieć komisarz Kamil Soroka, który łączy siły z prokurator Mileną Łempicką-Krol. Bagaż własnych doświadczeń i obsesji zaprowadzi ten duet w wiele ślepych uliczek. Czas działa na ich niekorzyść, a lista podejrzanych się wydłuża. Śmierć kolekcjonera to mroczna, pełna nieoczekiwanych zwrotów akcji powieść kryminalna, która wciąga czytelnika nie tylko wartką akcją, ale też specyficzną atmosferą rzadkiego hobby, podsycanego przez teorie spiskowe.

Pisarka przedstawia nam w ciekawy sposób zagadkę kryminalną, zabierając czytelnika w świat bezwzględnych i uzależnionych kolekcjonerów historycznych papierów wartościowych; animozji rodzinnych i wśród znajomych oraz pewnych układów.

W elbląskiej kamienicy wiele wskazuje na to, że samobójstwo popełniło starsze małżeństwo. Zaś w sąsiednich hotelu po pełnej emocji licytacji papierów wartościowych nastąpił tajemniczy zgon kolekcjonera i kogoś jeszcze… Policja stwierdza zabójstwo, prokurator pani Milena wraz z komisarzem Soroką dostrzegają szybko nietypowe aspekty tej sprawy.

Podobało mi się tutaj połączenie kryminału z wątkami obyczajowymi, wstawkami o prywacie bohaterów oraz ciekawymi powiązaniami między bohaterami, zeznaniami świadków oraz badaniem miejsc zbrodni „to właśnie niesamowite, że oni wszyscy się, mniej lub bardziej, ale jednak znali.”

Kim jest morderca? To nie będzie dla czytelnika takie oczywiste, mamy kilka mylnych tropów oraz ukrywanie fakty oraz prawdy, kłamstwa, awersję.

„To byli zwyczajni ludzie, a więc potencjalni mordercy. Mordercą zawsze okazuje się normalny człowiek.”

Tak więc, szczerze polecam ten tradycyjny w wydaniu kryminał fanom tego gatunku- dobra robota!

OCENA: 5/ 6

piątek, 14 lipca 2017

"Dom na skraju nocy"- Catherine Banner

Autorka: Catherine Banner

Wydawnictwo: Prószyński i S-ka
Rok: 2016
Stron: 536



Porywająca saga rodzinna. Cztery pokolenia, miłość i tajemnice, których świadkiem jest tylko urzekająca mała wyspa.

Lekarz Amedeo Esposito, podrzutek z Florencji, przyjeżdża na Castellamare w poszukiwaniu pracy. Nieoczekiwanie znajduje tam przyjaciół, dom, rodzinę i swoje miejsce na ziemi, gdzie czas odmierza coroczna procesja Świętej Agaty, patronki wyspy.
Amadeo otwiera bar w Domu na Skraju Nocy. Choć miejscowi uważają ten budynek za przeklęty, właśnie to miejsce stanie się sercem wyspy. Tutaj urodzi się czwórka dzieci Amadea i Piny, a później ich wnucząt i prawnucząt.
Castellamare wraz z czterema pokoleniami energicznych Espositów żegluje przez burzliwe stulecie, poddając się zmianom niesionym przez wojnę, recesję i… turystów. Zmieniają się reżimy, wychodzą na jaw zdrady, zawiązują się nieoczekiwane przyjaźnie, a Dom na Skraju Nocy trwa niezmiennie pośród szumu morza.

W pierwszej części poznajemy „zbieracza opowieści” Amedea, który jako jedyny doktor na wyspie zostaje wezwany do porodu żony hrabiego. Czytelnik poznaje też jego przeszłość: podrzutka i sieroty, przyjazd na odciętą od świata wyspę, uwikłanie w romans z mężatką, ślub z Piną i zamieszkanie w Domu na Skraju Nocy. Amedeo pokochał wyspę, swój dom, ale to też miejsce ciasne, czasami pełne podłości, sekrety i tajemnice długo tutaj nie pozostają ukryte, o skandalach wie każdy.

Podobała mi się determinacja bohaterów, by prowadzić własny bar, biznes; ulubioną bohaterką została Marie-Grazie. Od dziecka była chorowita i trochę niepełnosprawna (w przeciwieństwie do swoich braci), była „życiem, które mogło nigdy nie zostać przeżyte”. Kibicowałam jej w romansie z angielskim lotnikiem, nawet wtedy kiedy ten musiał odejść.

Ta saga rodzinna oprócz tego porusza wiele innych tematów jak: strata synów na wojnie, brak aklimatyzacji w rodzinnym mieście po wstrząsającej wojnie (rozdział pt. Miasto Umarłych); to opowieść o przyjaźni, miłości, więzach rodzinnych, sąsiedzkiej pomocy. To historia o bolesnych rozstaniach, ale i też wzruszających powrotach. Część „Dwaj bracia” ukazuje skomplikowaną braterską więź, szukanie przestrzeni dla siebie.

Reasumując „Dom na Skraju Nocy” opowiada wartką historię rodziny i wyspy, w życiu której zachodzą zmiany, a jej członkowie, chociaż już nigdy nie będą tacy sami, odchodzą, ale też pozostają razem. Lektura wielowątkowa, dla fanów sag rodzinnych i małych społeczności, warta uwagi.

„Lena miała wracać już zawsze, przemierzać te same ścieżki, którymi kroczył jej pradziadek Amedeo…, znajda, założyciel, osuszacz bagien, uzdrowiciel, zaprzysięgły obrońca tego miejsca.”

OCENA: 5/6

sobota, 8 lipca 2017

Arthur Conan Doyle: "Księga wszystkich dokonań Sherlocka Holmesa"

Autor: Arthur Conan Doyle

Wydawnictwo: Rea
Rok: 2010
Stron: 1108



„Księga wszystkich dokonań Sherlocka Holmesa” to zbiór wszystkich opowiadań i nowel o zagadkach kryminalnych, które rozwiązywał ten sławny na całym świecie detektyw. To uczta literacka dla sympatyków klasycznych kryminałów. W większości z opowiadań narratorem jest doktor John Watson, czasami głos też zabiera sam Holmes.

Zbiór ten zaczyna tytuł „Studium w Szkarłacie”, kiedy Watson poznaje Holmesa i razem wynajmują mieszkanie na Baker Street. Doktora zdumiewa jego współlokator- u którego dedukcja i obserwacja idą w parze,  ma zdolności analityczne i niezwykły charakter- to zarazem leń i energiczny człowiek, studiuje zbrodnie i łowi przestępców. Jego ostry jak brzytwa umysł tępi się od bezczynności, ale jak złapie ślad zbrodni, to jest jak skuteczny pies gończy z błyskiem w oku. Holmes stawia hipotezy, które wyjaśniają wszystkie fakty, uważa, że poszlaki mogą być mylące. A Watson pełni skromną, a zarazem ważną funkcję: kronikarza, przyjaciela, pomocnika, stymulanta umysłu geniusza.

„Tak bardzo zbliżyłeś wykrywanie przestępstw do nauk ścisłych, jak chyba jeszcze nikt przed tobą.”

„Uważam, że Holmes jest najdoskonalszą maszyną do obserwacji i dedukcji, jaką widział ten świat, a miłostki skomplikowałyby jego życie i pracę.”

Trudno z tego zbioru wybrać mi najbardziej ulubione opowiadania, ale myślę, że będą to: „Błękitny diadem”, „Buczyna”, „Skandal w Bohemii”, „Liga Rudzielców”, „Przedsiębiorca budowlany z Norwood.”, „Tańczące sylwetki”. Historie i zagadki są i komiczne i tragiczne, osobliwe i dziwne. Żadna nie jest zwyczajna.

„Moim zadaniem jest wiedzieć.”

„Zbrodnia jest powszechna. Logika jest rzadka.”

W większości detektyw ponosi sukces- odkrywa prawdę, czasami szybko, czasami błądzi jak np. w opowiadaniu pt. „Żółta twarz.” Podejmuje wyzwanie, aby pokonać geniusza zbrodni profesora Moriarty. W „Drugiej Plamie” stwierdza, że wiedział, „że nie ma go gdzie indziej.” Holmes patrzy i widzi, dostrzega „oczywistości”, które nikt inny nie dostrzega, ale zarazem przestrzega przed wyciąganiem wniosków, zanim się pozna wszystkie fakty. W „niezwykłych wydarzeniach na moście Thor” Holmes mówi do Watsona:

„Gdy tylko zmienisz punkt widzenia na daną sprawę, ten jeden dowód, który do tej pory wydawał się niepodważalny, może okazać się kluczem do poznania prawdy.”

„Gram tę grę dla samej gry.”

Fizycznie piękne, ale ciężkie wydanie- ponad 1000 stron to nie bagatela.

OCENA: 5+/ 6

sobota, 1 lipca 2017

Imposters- serial

Tytuł: Imposters



Premiera (Świat)7 lutego 2017 r.
Kraj produkcji: USA
Gatunek: Komedia
Sezonów: 1 (10 odcinków)


Złodziejka. Idealna  Oszustka. Uwodzicielka.

Ale czy zawsze wszystko pójdzie zgodnie z planem? 

Fabuła serialu Imposters skupia się na oszustce, która rozkochuje w sobie mężczyzn i kobiety, poślubia ich i ucieka z ich pieniędzmi, upewniając się wcześniej, że nie zgłoszą tego na policję. Trzy osoby spośród jej ofiar postanawiają połączyć siły i ją odnaleźć.

Drużyna „odzyskamy nasze pieniądze i godność”, czyli zdradzeni mężowie i partnerka, którzy ulegli jej urokowi, łączą siły by znaleźć Avę, Alice czy jakkolwiek ma na imię. Chytre sposoby, szybkie ucieczki, spryt i determinacja- czy to wystarczy, by wyprawa zakończyła się sukcesem?

Uważam, że ten serial trzyma poziom: jest zabawnie, czasami dramatycznie, trochę tajemniczo. Przyjemna, udana rozrywka.

OCENA: 5/ 6

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...